Een weekend huilen

Een weekend huilen

Ik begon het jaar huilend.Ik weet niet precies waarom, maar fijn voelde ik me niet deze december. Iets met overgang, vermoeidheid, de maatschappij, voor jezelf proberen te kiezen maar dat eigenlijk te eng vinden en daar dan een combinatie van. En dan al die...
ChatGPT als vertrouwenspersoon

ChatGPT als vertrouwenspersoon

Laatst vroeg ik ChatGPT hoe ik ermee om moest gaan als ik me boos voelde op iemand omdat die, naar mijn gevoel, meer had (of leek te hebben) dan ik.Afgunst dus. Het hielp.Een beetje. Ik vond het vreemd dat ik gerustgesteld kon worden doordat een computer tegen me...
Heb je de muziek gehoord?

Heb je de muziek gehoord?

De slogan van Het Gespreksbureau is: Horen wat er onder de woorden wordt gezegd.We praten met elkaar in woorden, maar die woorden dekken lang niet altijd de lading van wat we werkelijk bedoelen. Wat er écht leeft, bevindt zich onder de woorden.De kunst is om daarnaar...
De pijn die stemt

De pijn die stemt

De verkiezingen zijn voorbij. Nederland heeft gesproken, zeggen ze dan.Maar is dat zo? Hebben we gezegd wat we werkelijk vinden?Ik weet het niet.Mijn stiefzoon heeft niet gestemd, omdat hij vond dat hij zich er niet goed genoeg in had verdiept om een weloverwogen...
Geef ‘m gewoon die pen

Geef ‘m gewoon die pen

Toen ik voor het eerst met Christel Peek sprak omdat zij bij het Gespreksbureau kwam werken, gaf ze mij het volgende voorbeeld uit haar docentenpraktijk in het MBO.‘𝘌𝘦𝘯 𝘬𝘭𝘢𝘴𝘴𝘪𝘦𝘬𝘦𝘳 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘸𝘪𝘫𝘴: 𝘥𝘦 𝘴𝘵𝘶𝘥𝘦𝘯𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘯𝘰𝘰𝘪𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘫 𝘻𝘪𝘤𝘩 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘭𝘦𝘴 𝘴𝘵𝘦𝘦𝘷𝘢𝘴𝘵 𝘣𝘦𝘨𝘪𝘯𝘵...