Ik ben een groot Nicci French fan en het is al helemaal zo enorm leuk dat ik ze een keer heb mogen interviewen (ik maak hier achter mijn laptop een soort halleluja gebaar.) Zo leuk was dat. En dat vonden zij ook: It’s been such a pleasure! Haha, in tha pocket!
Maar goed, nu is dus net de nieuwste uit: Verkeerde afslag. En daar las ik iets moois. Iemand zegt: Ze zou haar angsten later wel omschrijven als dit allemaal niet meer dan een verhaal was geworden.
En daar benoemde het schrijversduo iets wat al heel lang in mijn hoofd rondzoemt. Dat mensen wel vaak kwetsbaarheden durven te delen. Maar altijd achteraf. Dus mensen die in een TEDtalk bijvoorbeeld iets vertellen over wat ze hebben meegemaakt, of na een relatie durven te vertellen dat ze helemaal geen seks hadden. Dat is wat zij hierboven benoemen. Dat je angsten of kwetsbaarheden deelt als het niet meer dan een verhaal is geworden.
En waar ik steeds zo naar op zoek ben, in gespreksbevrijding, maar ook gewoon in mijn leven, is: wat als we onze angsten en kwetsbaarheden op het moment zélf met elkaar durven te delen. Wat gebeurt er dan?
We proberen het altijd te doen in onze opleiding tot gespreksbevrijder. We beginnen de dag met een ronde aho. Iedereen deelt wat er in haar of hem omgaat en eindigt daarna met aho, wat zoveel betekent als: dat was het. De rest zegt aho terug, wat dan zoveel betekent als: ik heb je gehoord. En dan delen we wat er op dát moment in ons omgaat. Niet gisteren, niet vorig jaar, op dat moment.
En wat me iedere keer opvalt, is hoe bevrijdend het is. Het is gewoon helend om al die mensen te horen in hun delen in hun kwetsbaarheid, in hun menselijkheid. Ik herken me altijd in iedereen. Wie er ook iets zegt. Ik herken me erin. Het geeft zo’n gevoel van verbinding. Zo’n gevoel van samen, zo’n gevoel van niet alleen. En het maakt de ruimte ongelooflijk veilig. Delen wat er in je omgaat, daarin gehoord worden, maar zonder reactie van anderen.
Dat zouden meer mensen moeten doen. Ik zou het bijvoorbeeld heel graag terugzien in de Tweede Kamer.
Misschien kun je het eens proberen. Iets delen met iemand, met de vraag of die ander alleen luistert en niks terugzegt. En dat de ander daarna iets deelt. Niet als reactie, maar iets vanuit zichzelf. En dan ga je weer iets anders doen.
Moet je eens kijken wat dat oplevert 😊
LIEFS!
Tyche
Meld je aan voor mijn wekelijkse column
Je ontvangt dan als eerste mijn nieuwste columns én blijft op de hoogte van mijn trainingen, workshops en de opleiding tot gespreksbevrijder. Leuk als je je aansluit. Je bent van harte welkom.