Ik was naar de voorstelling Welkom in de Middeleeuwen.

Voor wie het niet kent, het is een enorme aanrader. 

Ik ging er niet vrolijk in en kwam er wel vrolijk uit. 

Er was een sketch over zelfkastijding. Moet je net mij hebben.

Mijn lieftallige man zegt altijd: “Aaah, je bent jezelf weer lekker aan het geselen”, als ik weer eens in een van mijn: ik heb weer zo dom zitten doen, dit had ik kunnen weten, waarom denk ik ook niet beter na, – achtige buien ben. Mezelf de schuld geven (zelfs van alle wereldproblematiek) is my middle name.

Dus ik was helemaal aan het grinniken toen ze een sketch aan het doen waren en tijdens een vrolijk liedje zichzelf gezellig op de rug aan het slaan waren. Een en al herkenning zeg maar.

En toen kwam het: 
Je moet even weten dat de flagellanten, zo heetten die zelfgeselaars, zichzelf geselden als boetedoening. Ze trokken in de veertiende eeuw, ten tijde van de pest, zichzelf geselend door het land omdat ze dachten dat de pest een straf was van God. Als ze boete zouden doen zou de pest misschien voorbij gaan.

Maar och armen. Zo ging het niet. Omdat deze mensen door het land trokken DROEGEN ZE JUIST BIJ AAN DE VERSPREIDING VAN DE PEST! Hahahahahaha. Ik kwam echt niet meer bij. Hahaha. Zo geestig.

Ik dacht: DIT DOE IK OOK!

En het gaf mij een inzicht. Want ik dacht: “Sjeminee.”

Ik loop de hele dag mezelf te geselen. Voor WHAT? Omdat ik denk dat ik daarmee de wereldproblematiek oplos ofzo? Of wat wil ik daar eigenlijk mee bereiken? Dat ik niet doodga? (Dat vermoed ik, dat het daar in essentie om gaat.) 

Maar toen ik dit zag dacht ik ineens: ik maak het alleen erger! Ik VERSPREID de zwarte dood.

Ik zag het ineens.

Al die zelfkastijdende mensen (je weet zelf wel of je daartoe behoort), die de mensen om hen heen het voorbeeld geven om de schuld op zich te nemen. Die aan hun kínderen doorgeven dat ze de schuld op zich moeten nemen. Ik zag het zich als een virus verspreiden, over de hele wereld.

En dat.

Is denk ik echt aan de hand in de maatschappij.

Dus lieve lezer, zullen we eens kijken of we in dit mooie nieuwe jaar 2026 eens wat minder aan zelfkastijding kunnen doen?

Dat we die gesel neerleggen, en die tijd gebruiken om eens op de grond te gaan zitten?

En daar eens te voelen, te ruiken, te ademen, te lachen en te huilen.

En dan eens zien wat ons te doen staat?

Ik denk serieus dat het helpend zal zijn.

Meld je aan voor mijn wekelijkse column

Je ontvangt dan als eerste mijn nieuwste columns én blijft op de hoogte van mijn trainingen, workshops en de opleiding tot gespreksbevrijder. Leuk als je je aansluit. Je bent van harte welkom.